Leap of words…

Author: Deven Pahinkar

  • यादोंके उजाले

    उन्हें बदलना था वो बदल गएहालात तो नहीं थें जो बत से बत्तर हो जाते लेकिन फिर भी संभल जातेवो लोग थे जो रौशनी की तलाश में चल पड़े थेऔर यहां तुम हो जो तिनकों से उजाले करने पे अड़े हो -देवेन पहिनकर

  • कविता सुचतात खऱ्या

    मला कविता सुचतात खऱ्यापण कवितांना मी रुचत नाहीमी असाच शब्दांशी खेळ करतोअंजारतो गोंजारतो अगदी ओरडतोहीपण सगळा कसा शब्द चिखलदलदली सारखा खोल खोल गेलेलामी शब्दागणिक इंच इंच खाली सरकत जातोअडकत जातो खोलवर दडलेल्या माझ्याच शब्दांच्या अर्थांमध्येअगदी तिथेच गुरफटून गेल्या सारखाएक केविलवाणा प्रयत्न म्हणून मी हातपाय मारतोपण फक्त ओरखडे ओढले जातात त्या…

  • It All Began at the End

    We all were asked to assemble in the main room. There was an important announcement that the jailer wanted to make. I was seated in the corner quietly watching all the inmates gather, some had handcuffs while others walked on their own accompanied by armed cops. All of us had…

  • Geeta

    The sun was setting somewhere behind me and I could see the moon gradually come up. It was the night of full moon, so during the sunset, so very evident was the game of dim light that sun and moon were playing with each other. The wind was chilled as…

  • ठरवून घे…

    तितकच बघ जितकं दाखवतायत तितकच खा जितकं चाखवतायत तुला खुप हौस असेलही पण त्याचा कोणाला त्रास नको कुठेही तुझा मुक्काम बेताचाच ठेवस्वतः खर्चिक राहा पण त्यांचे हिशेब ठेव तुला कसली हाव नसेलही पण त्यांना बोलायला वाव नको विचारतील तितकच बोलत जा नेतील तिथे निमूटपणे जात जा तुला खूप भटकायचं असेलही…

  • The Journey Begins

    The Journey Begins

    Thanks for joining me! Good company in a journey makes the way seem shorter. — Izaak Walton